سید ماجد طاهری

کتاب “Investing for Sustainability: The Management of Mineral Wealth” را می خواندم؛ بررسی روشهای مختلف در اداره و حفظ ارزش ثروت حاصل از منابع طبیعی است. مهمترین منبع طبیعی مورد بررسی، همان طور که مورد انتظار هم هست، نفت است.
اما نکته ای که در بخش ابتدای کتاب، و پیش از مطالعه های موردی (case study) توجه ام را جلب کرد، اشاره نویسنده به نظام مالکیت در منابع طبیعی بود. به هر حال، خاصیت منابع طبیعی این است که وجود آنها ناشی از برنامه ریزی، تکنولوژی، و به نوعی بهینه بودن و خوب کار کردن اقتصاد یک کشور نیست (البته تاثیر این عوامل را بر هزینه استخراج و اقتصادی بودن آن و … نادیده نمی گیرم، اما وجود این منابع، تابع هیچ کدام اینها نیست). به همین دلیل، مالکیت این منابع موضوع جالبی است: (ادامه…)

مدت زیادی است که این مساله ذهنم را مشغول کرده که آیا اصول و فروضی که در توضیح رفتارهای اقتصادی استفاده می شود، سازگاری قابل قبولی با رفتارهای ما و چارچوب فرهنگی و مذهبی و سنتی مان دارد یا نه؟
البته سوال، در مورد محدودیتهای مدلسازی و ساده سازی های آن نیست. ساده سازی، به هر حال باعث می شود که تطبیق کامل بین مدل و واقعیت وجود نداشته باشد. اما ساده سازی نباید آنقدر تغییر و تفاوت ایجاد کند که تنایج نامتناسب (irrelevant) را ناشی شود.
نمونه هایی در ذهنم هست، که به نظرم از جنش ناسازگاری مدل است تا تفاوت های مدل با واقعیت. ابتدا بدون توضیح، سعی می کنم لیستی را برای خودم بشمارم: (ادامه…)